Ekoloji değil, Akort Dizge…


English

                      

Ne kadar narin ve ne kadar uzak görünüyor. 

 

Bu narin uzaktalığın resmi, uzay yarışının ikinci aşaması 1968 Yılbaşısı’nda, Apollo 8 mürettebatı  tarafından çekildi..

 

Yeryüzü ve üzerindeki incecik katmandaki canlı hayat, bu kocaman ıssız  evrende  serapsı bir vahaydı sanki.

 

Ay’ın ufkundan yeryüzünü böyle görmek ve zarif kırılganlığının farkına varmak,  bakış açılarımızı da değiştirdi.

 

O zamanlar henüz tohum aşamasında olan çevrecilik hareketinin arkasındaki ana güç, işte bu değişen bakış açıları oldu.

 

Bu tıpkı, insanın başka bir ülkeye gittiğinde kendi ülkesinin farkına varması gibi bir aydınlanmaydı.

 

  Dünya’mızın ne kadar küçük ve kırılgan olduğunun  farkına varmamız için bizim de Ay’a gitmemiz gerekti.

 

Ekoloji, 1968’de uzaya fırlatılana kadar bir bebekti.

 

Ekoloji, uzayda o yüksekliğe ulaştığında kendi görüntüsü karşında donup kaldı. Kendine ilk kez ötekileşti.

 

Meğer, hiç de öyle güçlü kuvvetli ve sonsuza kadar dayanıklı bir şey değilmiş.

 

Hele, sonsuz ve ıssız evrenin merkezinde hiç değilmiş. Öylece kenarda  duran küçücük ve kırılgan bir  bebekmiş.  

 

Ekolojiinin Ay’dan kendine ilk bakışı, bir bebeğin ilk kez kendinin farkına varması gibiydi. 

Ötekileşmek ve çevreleşmekti  bu.

 

Acı veren bir kendi dışına çıkma ve kendinin farkına varma deneyimiydi bu.

 

Ay’dan yansıyan değişen bakış acılarının yol açtığı bu yeni hareket, neden “çevreci” olarak nitelendi?

 

Oysa ki, “çevre” kavramı içinde bir “merkez” kavramının olmasını zorunlu hale getirir.

 

Kopernik ve Galileo sayesinde  bencilliğimizin evrenin merkezinde yer almadığını güç bela kabul ettik

 

Fakat henüz bencilliğimizi yeryüzünde, içinde yaşadığımız doğanın da merkezine koyarak, yetkilendirmekten vazgeçemedik.

 

“Çevre” diyerek, bencilliğimizi doğanın merkezine ve zirvesine koyduk.

 

Çünkü bu kavramsal çerçeve, doğunun ölçülü birlik ve beraberlik bakış acısı yerine, batının ölçüsüz bölücü bakış acısı tarafından üretildi.

 

İnsan, doğa içinde bu ölçülü birlik ve beraberliğin ürettiği  doğaya ait en ileri bilinç seviyesidir.

 

Bu nedenle doğadaki birlik ve beraberliğin ürettiği en ileri bilinç seviyesi olarak Ay’a gidebildik.

 

Ay’a giden aslında insan kılığında doğaydı.

 

Topraktan…Havadan…Sudan…Ateşten…Odundan…Madenden bir özneydi.

 

Bu nedenle, doğa insan için  çevre olamazdı.  İnsanın ta kendisiydi çünkü.

 

“Ekoloji” terimi de nedense köken bilim açısından yetersiz geliyor bana: “Oikos”, Yunanca “ev” demek.

 

“ev” kavramı da doğanın hak ettiği özne olma yetkisini elinden alıyor ve onu insanın çevresi yani nesnesi haline çeviriyor.

 

 insanı, doğadan bölüyor  ve ayırıyor. Doğanın birlik ve beraberliğini bozuyor.

 

Ekoloji yerine, akort kavramından “Akordoloji” kavramına ne dersiniz?

 

Neden “akordoloji”?

 

Köken bilimsel olarak, akort kelimesi dilimize Fransızca “accord”  kelimesinden kazandırılmıştır.   

 

“accord” kelimesini köken bilim acısından Türkçe’den Fransızca’ya oradan da Latince’ye kadar izleyebiliyoruz.

 

Latince “ac-cord”un ac’si, “ad” dan gelir. “ad” takısı da Latince “-e doğru” anlamındadır. Kalan “cord” eki ise, gönül ve/veya şuur anlamındadır.

 

Öte taraftan, sürdürülebilir üretkenliğimiz için hovarda Dionisos yanımızla, aklı selim Apollon yanımızın birlikteliğidir bu. 

 

Bu nedenle Türkçeleşmiş “Akort”un köken bilimsel anlamı, gönül ve/veya şuura doğrudur. 

 

Gönül ve şuur kavramları ise, doğanın kendini sürekli akort  eden birlik ve beraberliğinin insanda en üst seviyesine ulaşmış bir ürünüdür.

 

Bu nedenle, “akordoloji” ve “akort sistem” terminolojisini , “çevre” veya “ekoloji” terminolojisi yerine öneriyorum.

 

 

 

Reklamlar

2 Yorum (+add yours?)

  1. Mr WordPress
    Ağu 01, 2008 @ 05:26:00

    Hi, this is a comment.
    To delete a comment, just log in, and view the posts’ comments, there you will have the option to edit or delete them.

    Cevapla

  2. Ferah Sumer
    Eki 23, 2011 @ 02:02:49

    Merhaba Deniz,

    Şu anda burası elektronik ortam gibi değil, Kahvede sohbetteymişiz gibi geldi… Beynim orayı ve burayı üst üste yapıştırdı… İşte çeşitliliğin faydaları… Her harfi çok kıymetli senin sitenin… Demiştim ya ne kadar mutevazi ve cömertsin diye… Alırlarsa ne olur ya da kopyalarlarsa diye… Taşıyamazlar demiştin… Yine şimdi o aklıma geldi… Bacakları yamulur gerçekten… Onlarda karşılıklı bileyecek eş keskinlikte kılıç yok ki…

    “Gönül ve şuur kavramları ise, doğanın kendini sürekli akort eden birlik ve beraberliğinin insanda en üst seviyesine ulaşmış bir ürünüdür.”

    Yazı, bu cümle beynimdeki kartları yeniden dizdi ve açtı… Olanları düzenledi, gereken yerlere koydu…Şu andan itibaren ömür boyu kafamda dönecek ve sanırım öteki aleme de tek gidecek değer bu, gönülle birktirdiklerimiz… Yazı çok etkileyiici hem yazı olarak hem verdiği derin anlamla… Yazdığın ve buraya koyduğun için teşekkür etmeliyim… Gönül sahibi insanlar doğanın TABİAT ANAMIZIN öz çocukları mı ? Insan nasıl bir varlık olduğunun bilincinde mi? Olmadığı gönülden ve şuurdan uzaklaşmakta olduğundan belli … Cümle kafamda dolaşıp duruyor ve var olan kapıları bu sefer başka boyutlara açıyor… Evet bundan sonra Ad Cordis ! ve Akordoloji … Çevre ve ekoloji kelimeleri “gönülü” çağrıştırıyor mu?, o ve ben var sanki kapitalizm var… Çevre ve ekoloji yeşil kapitalizmin içinde kullanılabilir ve uyumlanabilir… Halbuki GÖNÜL ve kapitalizm kelime olarak ne kadar aykırı… Haftaya görüşmek üzere …

    Cevapla

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: